Foodblog Swap! – Courgetti

Foodblog Swap! – Courgetti

Deze maand deed ik na lang wikken en wegen voor het eerst mee aan de Foodblog Swap. Daarom presenteer ik jullie vandaag mijn variatie van een recept van Wolferien . En lekker dat het was…

Voor de Foodblog Swap wordt elke maand een indeling gemaakt, waarbij foodbloggers van het blog van een ander koken. Vol spanning wachtte ik af wiens blog ik zou mogen uitpluizen opzoek naar een lekker recept. Het werd het blog van Wolferien, wat ik nog niet kende. Altijd leuk, nieuwe blogs ontdekken. Ik dook er gelijk in! Wolferien eet koolhydraat  arm, dus trof ik een blog vol met heerlijke koolhydraat arme recepten… en af en toe wordt er lekker gesmokkeld. Dat moet naar mijn mening bij elke dieet restrictie, af en toe een beetje smokkelen. En zoals Wolferien het zo mooi verwoord, ze eet low-carb, niet No-carb!

Zou koolhydraat arm iets voor mij zijn? Ik denk het niet, maar het kan zeker geen kwaad voor mij om de koolhydraten eens wat vaker te laten staan. Ik probeer minstens één keer per week vegetarisch te eten, een dagje Koolhydraat vrij er bij? Ik vind het helemaal geen gek idee. Bij het zoeken naar een recept viel mijn oog al snel op de Courgetti, “spaghetti” gemaakt van courgette. Ik had het idee al eens voorbij zien komen, maar had nog nooit overwogen het te maken. Nu klonk het ineens toch wel heel goed! Daarbij zou dit best wel eens een gerecht kunnen zijn wat magnetron-proof is, zodat de restjes de volgende dag mee kunnen als één van ons avonddienst heeft. Al met al, genoeg redenen om het te proberen. En voor de intense koolhydraat liefhebbers: Nee ik ga onze club niet verlaten. Ik blijf een groot liefhebber van alles wat aardappel en pasta is. Ik ga er gewoon ook pasta van courgette aan toevoegen. En als jullie slim zijn, doen jullie met me mee…

Benodigdheden

Gezeefde tomaat
Gehakt, ik koos voor rundergehakt
Ui
Knoflook
Champignons
Prei
Verse basilicum
Courgettes
Parmezaanse kaas, om er overheen te raspen

Begin met het maken van de saus. Een simpele instructie en toch sloeg hier voor mij de twijfel toe. Iedereen heeft zo zijn eigen standaard pasta saus. De saus die je zo even in elkaar draait, waarschijnlijk gebaseerd op die van je vader of moeder. Sauzen van anderen zijn in vergelijking met deze saus vaak maar zo zo, in mijn ervaring. De verleiding sloeg toe. Zou ik gewoon mijn eigen standaard pastasaus maken voor over de courgetti? Dat had gekund, maar de foodblogswap is nu juist een leuke manier om de smaak en keuken van anderen te leren kennen. Ik besloot dicht bij de saus van Wolferien te blijven en kreeg geen spijt!

Het originele recept van Wolferien vind je hier. Hierin wordt lamsgehakt gebruikt, maar ik ben niet zo dol op de smaak van lamsvlees. Vriendlief wel, dus misschien maak ik ook nog een keer een versie met lam. Deze keer ging ik voor rundergehakt. Begin met het aanfruiten van de uien en de knoflook. Wolferien adviseert 3 tenen knoflook, een vrouw naar mijn hart! Voeg het gehakt toe als de uien glazig beginnen te worden en bak het rul. Snij ondertussen de prei en de champignons in plakjes/reepjes. ( Of wees intens lui en koop gesneden Champignons. Vertel alleen nooit iemand dat je dat idee van mij hebt) In het originele recept gaat er ook paprika door, maar dat heb ik wegens voorkeuren van vriendlief weggelaten.  Voeg de champignons en de prei aan het gehakt toe en laat op medium vuur een tijdje rustig bakken. In eerste instantie zal je een pan vol hebben, maar denk er aan dat champignons flink slinken.

Foto 1

Voeg, als de champignons goed geslonken zijn, je gezeefde tomaat toe. Ik ging voor een stevige saus, dus begon met ene kleine hoeveelheid gezeefde tomaat. Hoe meer je toevoegt, hoe vloeibaarder je saus uiteindelijk is. Pas de hoeveelheid gezeefde tomaat aan naar je eigen gewenste saus-dikte. Ondertussen kun je aan de slag met de courgettes. Ik had geen idee hoeveel courgette ik nodig zou hebben, dus ik ging uit van de drie uit het originele recept. Daar had er achteraf nog minstens één bij gemogen, maar daarover later meer. Was de courgettes goed, je gaat ze met schil en al gebruiken. Met de feestdagen had ik een handig gadget van JosephJoseph gekregen, een dunschiller en juliennesnijder in één. De dunschiller gebruik ik al een tijdje naar tevredenheid, maar dit was een mooie kans om ook de juliennesnijder eens uit te testen.

Foto 2

 

De courgette gaat namelijk de “spaghetti” van dit gerecht vormen, dus moeten er lange slierten van gesneden worden. Rasp met een juliennesnijder langs de courgette om mooie pastaslierten te krijgen, maar let op dat je niet de zaadlijsten mee raspt. Het is even een klusje en ik raad jullie aan om een goede juliennesnijder te gebruiken. Die van mij was namelijk geen succes. Omdat je door het ontwerp je handen zo dicht bij de mesjes moet houden, wordt het al snel een glibberboel. Daarbij verstoppen de mesjes razendsnel, waarna de enige optie was om met mijn vingers en een vork de boel weer vrij te prutsen. Een rotklusje dus, dat raspen, maar daarna heb je dan wel een mooie kom vol courgette slierten. Tenminste, dat dacht ik. Maar na het  raspen van mijn drie courgettes keek ik lichtjes beteuterd naar mijn kleine hoopje sliertjes. Ik kon me niet voorstellen dat dat genoeg zou zijn voor twee grote eters als wij. Ach, dacht ik bij mezelf, we beginnen er maar eens mee. Mochten we daarna nog honger hebben, dan kunnen we altijd nog een beetje normale pasta koken.

Als je saus goed op temperatuur en op smaak is, kun je gaan afronden. Bak de courgette slierten in wat olijfolie met wat peper en zout op een vrij hoog vuur in een paar minuten gaar. Roer ondertussen wat fijn gesneden verse basilicum door je  saus, en hou eventueel wat apart om op het laatst over je pasta te strooien. En dan zijn we er al weer. Snel hè? Klaar om op te dienen, gewoon, zoals je dat ook met normale spaghetti zou doen. Aan jou de keuze, schep je je courgetti om met de saus? Of leg je eerst een mooie hoop slierten op je bord om er vervolgens een flinke lepel saus over heen te gieten? Wat je ook doet, ik raad je aan om er nog lekker wat Parmezaanse kaas over heen te raspen.

Foto 3

Dat was het recept gedeelte, maar nu natuurlijk de twee belangrijkste vragen: A) Was het lekker?  B) Was het genoeg?  Op vraag A is het antwoord makkelijk, het was heerlijk. Tot mijn grote verbazing miste ik de koolhydraten helemaal niet. Het antwoord op vraag B is iets minder helder. Ik heb geen extra pasta meer gekookt. In een week waarin we even stevig op de lijn aan het letten waren, was het een prima maaltijd. Ik zou niet willen zeggen dat ik echt vol zat, maar ik had genoeg in mijn maag om na de maaltijd niet gelijk naar de koektrommel te willen rennen. Voor grote eters als vriendlief en ik zijn twee tot drie courgettes per persoon naar mijn idee wel aan te raden. Zeker als we nog restjes willen hebben. Want nu weet ik nog niet of dit een lekker gerecht is om mee naar mijn werk te nemen. Hmm. Ik zie maar één oplossing voor dat probleem…

Foto 7

Fotot 4

Speak Your Mind

*