Japanse kip

Japanse kip

Ken je dat? Zo’n fase waarin je een bepaald gerecht of ingrediënt het liefst elke dag wilt eten? Ik heb die fases met grote regelmaat. Toen ik uit huis ging heb ik een tijd lang minstens twee keer per maand andijviestamppot gegeten. Eén van mijn favoriete gerechten, maar thuis aten we het meestal maar zo’n twee keer per jaar. Toen ik eenmaal uit huis ging realiseerde ik me dan ook al vrij snel dat ik nu zo vaak andijvie kon eten als ik maar wilde. Nou, daar heb ik gebruik van gemaakt ook. Ik vrees dat vriendlief hier een lichte andijvie aversie aan over heeft gehouden… Oeps! Ook sperziebonen konden een tijd lang niks fout doen bij mij en momenteel eet ik het liefst elke week tartaartjes. Er is echter nog een gerecht wat lange tijd bijna wekelijks bij ons op tafel heeft gestaan, deze Japanse kip.

Waarom ik het recept nog niet met jullie gedeeld heb is me eigenlijk een raadsel. Dit gerecht is ontstaan toen ik ongelooflijk verkouden was. Zo’n verkoudheid waarbij je ogen beginnen te tranen als je je zelfs maar een centimeter voorover buigt. Ik was in jaren niet zo verkouden geweest.  Wat ik nodig had, was een gerecht wat me zou verwarmen, wat me op zou vrolijken en wat bij voorkeur ook mijn holtes wat vrijer zou maken. Nu ben ik niet dol op erg pittig eten, dus een stevige curry was geen optie. Ik besloot terug te vallen op mijn twee beste vrienden, gember en knoflook. Gember en knoflook zijn mijn grote liefdes. Zo lekker, zo veelzijdig, zo gezond! Zij moesten nu mijn redding zijn. Ik trok mijn kastjes open, keek wat ik nog in huis had en creëerde mijn eigen, ultieme “ik voel me niet lekker” gerecht. Al snel werd het ook mijn “we weten niet wat we moeten eten” “we willen even snel iets eten maar willen niet echt ongezond eten” en “er komt onverwacht iemand eten en ik wil het niet te ingewikkeld maken” gerecht.  De meeste ingrediënten heb ik standaard in huis, negen van de tien keer hoef ik alleen nog kip en verse koriander te halen. Vandaag deel ik deze grote favoriet met jullie.

Benodigdheden
Kip
Uien
Knoflook
Gember
Soja Saus
Kippenbouillonblokje
Gula Djawa
Mirin
Rijstazijn of limoensap
Rijst
Verse Koriander

Bereidingswijze
Meestal geef ik geen hoeveelheden aan in mijn recepten en ook in dit recept ben ik van mening dat je je eigen balans moet vinden. Iedereen heeft immers een andere smaak. Toch is dit gerecht niet heel eenvoudig in te schatten als je niet vaak met ingrediënten als mirin en gula djawa kookt. Daarom geef ik, om jullie op weg te helpen, een indicatie van de hoeveelheden die ik gebruik voor twee personen.

Begin met het voorbereiden van je ingrediënten. Voor twee personen gebruik ik twee kipfilets of 350 gram kippendijen, een vrij dik stuk gember van ongeveer 10 centimeter, drie grote uien en 4 tenen knoflook. Snij de kip in blokjes, rasp de gember heel fijn, snij de uien in kleine blokjes en pers de knoflooktenen. Verwarm in een koekenpan een klein laagje olie en fruit hierin de gember en de knoflook, tot het zelfs bij de buren lekker begint te ruiken. Voeg de uien toe en bak ze op een laag vuur glazig. Voeg dan de bouillon toe, voor twee personen een half blokje in 500 milliliter water. Laat dit geheel zachtjes stoven tot de uien zacht zijn.

DSC03227

Nu wordt het tijd om je saus op smaak te gaan brengen. De verhoudingen hiervan zijn lastig te geven, maar ik zal het toch proberen. Ik heb wel wat basis verhoudingen, maar daarna pas ik altijd nog wat aan. De ene keer wil ik het geheel zoeter, de andere keer juist niet etc. Daarbij zou ik de Wentelteef niet zijn als ik jullie niet zou aanmoedigen om vooral alles aan te passen naar jullie eigen smaak. Om jullie  toch niet helemaal in het diepe te gooien, een goed begin voor twee personen: Voeg aan het uienmengsel 40 ml sojasaus, 40 ml Mirin, 2,5 eetlepel Gula Djawa en een eetlepel rijstazijn of limoensap toe. Roer dit goed door, laat het even doorwarmen en proef dan. Waar het naar moet smaken? Dat is heel simpel. Is het lekker? Zo ja, dan kun je door met de kip. Zo nee, vraag jezelf af wat je mist. Niet hartig genoeg? Nog wat soja. Te zoutig? Wat mirin er bij. Liever wat zoeter? Een beetje Gula Djawa. In mijn ervaring betekent “Ik weet niet wat het nou is, maar het klopt niet helemaal” dat je nog wat rijstazijn of limoensap nodig hebt. Dit is geen ingrediënt wat je echt hoort te proeven in dit gerecht, het is er om de andere smaken te ondersteunen.

DSC03232

Is je saus naar je smaak? Voeg dan de kipblokjes toe en gaar deze in de saus. Als de kip net rondom wit is geworden, kun je het vuur hoger draaien en het geheel zachtjes aan de kook brengen. Let op, je hebt rauwe kip aan je saus toegevoegd. Even goed doorkoken is dus geen overbodige luxe! Daarbij zal je, zeker na het toevoegen van de kip, vrij veel vocht in je pan hebben. Door het aan de kook brengen dikt dit een beetje in. Aan de andere kant wil je ook niet dat je kip droog wordt natuurlijk, dus lekker een half uurtje op hoog vuur is geen goed idee… De saus van dit gerecht blijft erg vloeibaar, we hebben immers geen verdikkingsmiddel gebruikt. Als je perse gebonden saus wil, kun je de saus voor het toevoegen van de kip binden met een beetje maïzena. Zelf vind ik dat niet nodig. De uien en geraspte gember werken in feite een beetje als een verdikkingsmiddel en door de rest van de saus vloeibaar te houden, trekt het straks lekker in je rijst. Rijst! Dat is waar ook. Heb je je rijst al gekookt? Nee? Oeps! Snel doen! Volg hiervoor je eigen favoriete methode.

Als de kip gaar is, je saus de gewenste dikte heeft en je rijst klaar staat ben je eigenlijk zo goed als klaar. Ik eet dit gerecht het liefst uit een kom. Het blijft dan goed heet en de saus zakt lekker door de rijst heen. Een flink schep rijst in je kom, de kip met flink wat saus er overheen en dan het geheel eventueel nog wat opleuken. Zelf strooi ik er altijd een flinke lading verse koriander overheen, maar lente uitjes, gefrituurde knoflook, sesamzaadjes en nog heel veel andere dingen kunnen natuurlijk ook! Eventueel een partje limoen er op voor wat extra frisheid en klaar ben je. Nu kun je dit gerecht met trots op een mooie gedekte tafel zetten…. Of onder een dekentje op de bank kruipen en stiekem alles zelf naar binnen werken. Dat mag natuurlijk ook.

 DSC03240

DSC03261

DSC03275

 

 

 

Speak Your Mind

*